புதியவை

கவலைக்கு வந்த கவலை - மணிமேகலை கலைவாசன்


கவலைக்குளத்தில் மனது மூழ்கும் போது
தொலைந்து போகிறது மகிழ்ச்சி.
மீண்டு வர முடியாமல் தத்தளிக்கிறது மனது.
கண்ணீர் நண்பனாகிறது...
கவலைகள் தாமாகத் தேடிவருவது இல்லை.
நாமாகத் தேடிக்கொள்வது.
இருதயத்தை அழவைக்க
வேடிக்கைப் போர்வை
மனது சாத்திடும் பொழுதுகள் ...
கவலைகள் ஆகின்றன.
கவலைஓர்நாள் கவலைப்பட்டது
நான் கவலைப்பட வில்லையென.
நேரே வந்தது என்னிடம்..
முன்பெல்லாம் அடிக்கடி கவலைப்படுவாய்..
இப்போஏன் இல்லை ?..என்றது.
மனதிற்குள் இறைவன் இருப்பதால் ..
கவலைகள் இல்லை என்றேன்.
மகிழ்ச்சியை எனக்குள் சுமப்பதால்
கவலைகள் இல்லை என்றேன்.
கவலையும் வேண்டாம் ..
கண்ணீரும் வேண்டாம்
என்று தூக்கி எறிந்து விட்டேன் காத தூரம் .
மறுபடி..மறுபடி ஏன் வருகிறாய் ..?...
நகர்ந்து செல்...என்றேன்.
கவலை என்ற உன் பெயர் எனக்குப்
பிடிக்கவில்லை என்றேன்.
அப்போ என்பெயரை என்னவென்று
அழைப்பது?...
கவலை கவலைப்பட்டது.
புன்னகை என்று அழைப்போமா?...
அன்பு என்று அழைப்போமா?..
பாசம் என்று அழைப்போமா?..
காதல் என்று அழைப்போமா ?..
எது உன் விருப்பம்?..
உடனே சொல் என்றேன்.
புன்னகை என்ற பெயர் பிடிக்கிறது.ஆனால்
புன்னகைக்கத் தெரியாதே..என்றது கவலை.
நான் கற்றுத் தருகிறேன் என்றேன்....
புன்னகைத்தேன்...
தேன் ..தேன் ..என்று
கவலையும் கற்றுக் கொண்டது கவலைமறந்து
புன்னகையை.

No comments :

Post a Comment

தங்கள் கருத்துகள் வரவேற்கப்படுகிறது.

தடாகம் கலை இலக்கிய வட்டம் All Rights Reserved Copyright © 2015

© Copyright 2015 byதடாகம் கலை இலக்கிய வட்டம். Theme images by Airyelf. Powered by Blogger.